Wie zoekt op merkregistratie in Europa, zoekt vooral duidelijkheid over zekerheid: geldt dit echt in alle landen, welke termijnen lopen al, en welk document kunt u intern of richting partners gebruiken zonder te veel te beloven. Een EU-merk (Uniemerk) is één aanvraag die in één keer werkt voor alle EU-lidstaten, maar vanaf het moment van indienen gaan er direct deadlines lopen en bestaat er nog verschil tussen ‘aangevraagd’, ‘gepubliceerd’ en ‘ingeschreven’.
Wat ‘Europa’ juridisch betekent bij een merk
Bij merkregistratie betekent ‘Europa’ in de praktijk meestal: een EU-merk (Uniemerk) met werking in de hele Europese Unie. Dat is dus een andere territoriale dekking dan een Benelux-merk of een nationale registratie. Voor wie een merkregistratie in Benelux, EU en wereldwijd overweegt, is dit het logische vertrekpunt.
Een EU-merk geldt in één keer voor alle 27 EU-landen. Dat maakt het belangrijk om vooraf scherp te hebben of u die EU-dekking echt nodig heeft en welke waren en diensten u precies wilt afdekken. De 27-landen-dekking is een feitelijke eigenschap van het Uniemerk: Uniemerkregistratie geldt voor alle 27 EU-landen1.
Een concreet voorbeeld: een webshop die direct levert aan klanten in meerdere EU-landen krijgt met één EU-aanvraag meteen één uniforme dekking. Een bedrijf dat alleen in Nederland en België actief is, kan met een EU-merk meer territorium vastleggen dan op dat moment nodig is. De kern is dat ‘Europa’ een juridische reikwijdte is die u meteen meeneemt in hoe u over risico en handhaving nadenkt.
Welke EUIPO-termijnen direct tellen na indiening
Bij een EU-merkaanvraag lopen er vanaf het indienen meteen termijnen die u actief moet bewaken. Wie ‘Europa’ aanvraagt en daarna pas maanden later weer naar het dossier kijkt, mist juist de momenten waarop u nog kunt bijsturen of reageren.
De eerste termijn is de betaling van de basisfee: die moet, afhankelijk van het moment waarop EUIPO de aanvraag heeft ontvangen en de indieningsdatum ontstaat, binnen één maand zijn betaald. Dat staat los van hoe druk u het intern heeft; zonder tijdige betaling is uw aanvraag niet ‘af’. De termijn staat hier: basisfee binnen 1 maand betalen2. In de Uniemerkverordening is bovendien vastgelegd dat de officiële indieningsdatum pas ontstaat als niet alleen de stukken zijn ingediend, maar ook het aanmeldingsgeld binnen één maand is betaald: indieningsdatum gekoppeld aan indienen én tijdige betaling3.
De tweede termijn gaat pas lopen nadat uw aanvraag is gepubliceerd. Vanaf publicatie hebben derden drie maanden om oppositie in te dienen. Dat is dus een harde kalendertermijn die u kunt agenderen: oppositie binnen 3 maanden na publicatie4.
De derde termijn is alleen relevant als u al oudere rechten heeft die u wilt laten doorwerken in uw EU-merk. Dan kunt u senioriteit claimen, en dat moet binnen twee maanden na de indiening. EUIPO beschrijft die termijn hier: senioriteit claimen binnen 2 maanden5. Senioriteit is geen extra ‘bewijs’ dat uw EU-merk sterker is; het is een juridisch mechanisme om eerdere nationale rechten in uw EU-aanvraag te laten meetellen, als de voorwaarden kloppen.
Welk bewijs u per fase wel en niet hebt
Een aanvraagbevestiging bewijst dat u hebt ingediend, een publicatie bewijst dat de aanvraag openbaar is gemaakt, en een registratie bewijst dat het merk is ingeschreven. Die drie momenten worden in gesprekken vaak op één hoop gegooid, maar ze betekenen iets anders.
Met een indieningsbewijs of ontvangstbevestiging kunt u aantonen dat er een dossier loopt. Dat is nuttig in interne besluitvorming of in gesprekken met partijen die vooral willen zien dat u het traject serieus hebt ingezet. Het zegt alleen nog niets over de uitkomst, en het geeft u nog geen inschrijvingsnummer dat gelijk staat aan een verleend recht.
Bij publicatie wordt de aanvraag zichtbaar in het register en start de oppositietermijn. Voor sommige gesprekken is publicatie al concreter dan ‘we zijn bezig’, omdat het aantoont dat de aanvraag een formele fase heeft bereikt. Tegelijk kan er vanaf dat moment nog oppositie komen, en kan er dus nog discussie ontstaan over het merk of de reikwijdte.
Pas bij inschrijving heeft u het bewijsstuk dat bij een EU-merk hoort: de registratie. Dat is het moment waarop u kunt zeggen dat het merk is ingeschreven, en dat u een verleend merkrecht heeft binnen de EU-scope van het Uniemerk.
Wanneer u met een EU-merk nog geen zekerheid moet uitspreken
Een lopende EU-aanvraag of een publicatie is geen moment om te communiceren alsof het merkrecht al definitief is. U kunt wél eerlijk communiceren dat de aanvraag is ingediend of gepubliceerd, en wat de status is.
Het verschil zit in formulering en verwachting. ‘Ons merk is Europees beschermd’ impliceert een afgerond recht, terwijl ‘ons EU-merk is aangevraagd en de aanvraag loopt’ een statusmededeling is. Dat klinkt misschien als taalnuance, maar in discussies met een wederpartij, een platform of een afnemer wordt dit precies het punt waarop misverstanden ontstaan.
Bij Merkenbureau Van Asselt vinden we het verstandiger om route, termijnen en bewijs vanaf dag één uit elkaar te houden. Dat voorkomt dat u intern en extern op basis van een aanvraagstatus al besluiten neemt die pas bij registratie echt logisch worden.
Als u ‘Europa’ zegt, bedoelt u in merkenrecht doorgaans één ding: EU-dekking met een Uniemerk. Vanaf het depot moet u direct drie kalenderpunten in uw agenda hebben (betaling, publicatie-oppositie en, als het speelt, senioriteit) en moet u scherp blijven op welk document welke fase bewijst.
Wilt u doorpakken met de EU-route, lees dan verder over EU merkregistratie via EUIPO en bepaal daarna wat u precies wilt vastleggen (merk, houder, scope) voordat de termijnen voor u gaan bepalen wat er nog kan.
Bronnen
- Je merk registreren dit zijn de voordelen (kvk.nl)
- Fees payments (euipo.europa.eu)
- eur-lex.europa.eu (eur-lex.europa.eu)
- Faq time limits and deadlines (euipo.europa.eu)
- Faq registration (euipo.europa.eu)
